Om in deze finale te kunnen komen hebben we achtereenvolgens HBSS, Zwaluwen Vlaardingen, Voorne (1^e 3 in de poule), Oude Maas, DVV’09, Slikkerveer en Melissant uitgeschakeld. Met name de halve finale uit tegen Melissant was een ware thriller, 4-4 en winst na strafschoppen.

De tegenstander voor vandaag was het voor ons nog onbekende SSV Toofan uit Den Haag. Zij hadden op indrukwekkende wijze FC Lisse in de halve finale aan de kant gezet.

   

Om de voorbereiding van alle spelers optimaal te laten zijn, werd er besloten om een bus te huren voor het vervoer naar Vitesse Delft. Op het terrein van de Delftenaren werden namelijk een behoorlijk aantal bekerfinales gespeeld afgelopen zaterdag. We waren met 16 spelers en toch zat de bus, met 56 zitplaatsen bijna helemaal vol. Er gingen dus al ongeveer 40 supporters met ons mee! En dan hebben we het nog niet over de supporters die met eigen vervoer naar Delft gegaan zijn. Iedereen die de veteranen een warm hart toedragen en deze happening mee wilde maken, was er bij.

We hadden vandaag zelfs een echte verzorg(st)er bij ons. Miranda, bedankt!

Onze technische staf had de tegenstander vooraf al geanalyseerd. Jammer dat de bus geen dvd had, anders hadden we ook de beelden van SSV Toofan nog even kunnen bekijken. Het was in ieder geval al duidelijk dat de jongens over snelle aanvallers beschikten. Ondanks dat het niet onze stijl is, hebben we onze opstelling hier toch op aangepast. De 11 die begonnen waren: Jacques, John, Peter, Arno, Nanno, Leo, Piet, Ad, Barend, Martin en Wim. Arjo, Joop, Joop, Bart en Gert-Jan startten vanaf de kant. Het tactisch hoogstandje bestond uit Nanno op de rechtsback plaats (ik hoop niet dat er hoofdklassers zijn die nu googlen op ‘hoogstandje’ ‘Nanno’ en ‘rechtsback’ ….. anders zijn we hem wellicht kwijt volgend seizoen).

Na eerst te zijn voorgesteld aan het publiek, gingen beide ploegen met het arbitrale trio naar het veld.

De wedstrijd begon.

Toch wel onder de indruk van de tegenstander begonnen we afwachtend, maar wel fel en vol overgave. Iedereen kleunde erin en de technisch balvaardige tegenstander wist daar niet echt raad mee. Achterin hadden we even 5 minuten nodig om de boel goed te zetten. Door het wisselen van positie van de voorhoede spelers, kwam er op links namelijk even een gaatje. Na dit gat gedicht te hebben, konden we in ons eigen spel komen. Bij balbezit van Toofan werd er direct gestoord. We zochten zelf al tikkend de vrije man om dan vervolgens Wim of Martin vrij te spelen. Het eerste kwartier ging op en neer, zowel wij als Toofan kregen een aantal kansen. Na 15 minuten wist Martin de goal te vinden en doeltreffend af te ronden 1 – 0 voor Heinenoord. Het middenveld onder leiding van Ad kreeg steeds meer controle over de wedstrijd. De achterhoede stond als een huis. De spits moet een vreselijke middag tegen Arno gehad hebben. We zaten echt overal tussen. Voor de eerste wisselfase (met 5 wissels moet je natuurlijk vaak wisselen, want iedereen verdiende deze finale te spelen) kon Martin de score vergroten, 2 – 0.

De 4 verse krachten pasten zich gelijk aan aan het hoge tempo dat werd gespeeld. Martin kon voor rust nog 2x scoren en ook Gert-Jan deed nog even een duit in het zakje.

We konden met een ongekende voorsprong van 5 – 0 de thee op gaan zoeken.
De tegenstander was zeker niet weg gespeeld. We zaten er tot op dat moment gewoon alleen korter op. De jongens van Toofan bleven echter voetballen en hebben nooit echt de volledige hoop opgegeven. In de rust zaten we dus nog zonder al teveel feestvreugde geconcentreerd de thee te drinken.

Als wij er 5 kunnen scoren in een helft, dan zouden zij dat ook wel kunnen. Ze stonden tenslotte niet voor niets ook in de finale.

De tweede helft begon. Er was zelfs nog meer Heinenoord publiek naar Delft gekomen. Supporters, hartelijk bedankt voor jullie steun! Jullie aanwezigheid maakte het voor ons een extra leuke finale! Wat een verschil met onze kampioenswedstrijd bij NSVV, waar maar anderhalve paardenkop (sorry, Nanno, Jaap….) op afgekomen was. Dit was echt een feestje!

Nog maar net begonnen kregen we bijna een tegengoal om onze oren. Jacques had zijn handschoenen nog niet aan en de tegenstander stond al voor zijn neus. Hij kon gelukkig de bal naast werken. Een snelle tegengoal was niet handig geweest. Gelukkig wisten we zelf na 5 minuten wel te scoren. Een schitterende aanval die met een snoekduik koppend door Wim werd afgerond. 6 – 0. Dat moest toch echt wel genoeg zijn. Na 12 minuten kregen Piet en Ad een publiekswissel. Tja, het zijn de jongste ook niet meer, hé. Joop v/d Hoek was inmiddels ook in het veld gekomen. Ik denk dat hij de oudste bekerfinalist was gisteren. Erg mooi dat hij nog wekelijks mee kan ballen, we nemen zijn rotgeintjes dan ook maar voor lief.

We namen iets meer gas terug de tweede helft. Het tempo was het eerste uur ook wel erg hoog geweest. Toofan kreeg nog aardig wat kansen, met ballen op de paal, op de lat, net naast of gepareerd door de keeper. Ze werden er moedeloos van en betichtten ons na de wedstrijd van voodoo praktijken.

Jacques stond de tweede helft inderdaad weergaloos te keepen. De 7 – 0 werd door Leo gescoord. Hierna konden we de wedstrijd zonder problemen uitballen.

De ontlading na het laatste fluitsignaal was gigantisch. Het arbitrale trio werd bedankt voor de uitstekende leiding en de tegenstander bedankt voor de wedstrijd. We hebben na de wedstrijd nog even een vriendschappelijke match afgesproken met de heren van Toofan.

Op het bordes van de kantine werden we door de KNVB gehuldigd. We kregen medailles, onze KNVB beker en een net met 5 nieuwe ballen.

Om 18:00 bracht de bus ons terug naar Heinenoord waar Arie, Philip en een aantal mannen van de selectie ons opwachtten. Traudl had in Delft gezien dat we de beker in de pocket hadden en was snel terug naar Heinenoord gegaan, bedankt Traudl!

In de kantine hebben we nog even ons feestje gevierd.

Een fantastische dag, met een wedstrijd waarbij iedereen boven zijn niveau uitsteeg.

Nogmaals, alle supporters bedankt voor jullie steun en komst naar Delft.